Actos relixiosos de San Mauro

(Camposancos)

Masiva asistencia de fieis aos actos relixiosos en honor a San Mauro, avogado do reuma no que se viron curiosas tradicións

            O domingo, día 16 de xaneiro, a igrexa parroquial da Visitación de María a Santa Isabel celebrou os oficios relixiosos en honor ao patrono, San Mauro (Sanamaro), con Misa Solemne cantada pola Agrupación Coral Polifónica da Guarda e cooficiada por Ángel Soliño, párroco, e José Luis Portela, párroco de Figueiró quen, na homilía, fixo referencias á laicidade de España “onde se legalizou todo e só queda que se legalice a eutanasia”. Con Sodoma e Gomorra, quixo aludir aos matrimonios gays, e coas catástrofes mundiais (Haití, Brasil, Australia, entre outros países afectados por cuestións climatolóxica adversas), falou dun Deus que está reclamando a nosa atención. Un chamamento a mellorar, a cumprir cos valores cristiáns, a animar aos moxos e nenos a acudir á igrexa, formaron parte do discurso de José Luis Portela.

            Tralos oficios relixiosos, saíu a procesión de San Mauro percorrendo á Subida a San Amaro, portando as andas do santo distintos ofrecidos, entre eles o ex alcalde da Guarda, José Luis Alonso Riego, que como camposino, acode todos los anos á festa relixiosa. Devotos de Camposancos, da Guarda e de Salcidos, parroquia esta á que pertenceu Camposancos antes de ser entidade pastoral propia, encheron o templo e participaron no acto procesional no que se puido ver a tradicional cañota, aínda que sen rosquillas ensartadas, lembrando unha das tradicións deste día: aquela na que os mozos da parroquia ían na procura das cañotas que enchían de rosquillas e ofrecían ás mozas o día da Romaría, cantando “San Amaro maro / ten un asubío / para asubiarlle ás mozas / na beira do río”.

            No interior do templo, antes e despois da misa e procesión, cumpriuse o ritual da “medida”, unha tradición única que realizan Nahír Rodríguez e Camila Carrero, que levan máis de vinte anos de oficio e que substituíron á tía María de Abel e a María do Cambadelas cando estas, por idade ou enfermidade, non puideron continuar coa tradición, e para a que agora xa “se prepara” Valentina Carrero, “Vale”. Co fío de nilón encerado dun novelo, ao que se chama ‘candea’,  mídense distintas partes do doente –San Mauro e avogado contra o reuma-, as pernas, os brazos, o peito, a cabeza ou o corpo enteiro. O tramo de fío utilizado córtase e cólgase dun pequeno ferro en forma de L invertido, cravado nun pequeno toro de sobreiro, duns 20 centímetros de alto, no que se fixo concavidade sobre a que descansa unha especie de prato acuncado que recibirá as cinzas. Trala medición, o doente deixa no esmoleiro do santo un donativo.

            A devoción a san Mauro leva a que outros devotos pasen estampas ou panos do nariz pola imaxen buscando ese feito milagroso, semellante a “maxia simpática” dos homes que pintaron nas covas franco-cantábricas, como as de Altamira, pero neste caso procurando a saúde física.

Outra forma de ver a reportaxe: premer na foto

Paletada

Laconada

de San Amaro

Índice reportaxes 2010

Reportaxes dos lectores

Se desexa incluír unha reportaxe comercial en galiciasuroeste infórmese sen compromiso enviando un correo a:

galiciasuroeste(arroba)gmail (punto)com