|
San Xerome en Pena Trevinca
Texto
Roberto Miranda Verísimo
Fotos: Varios autores
Crónica da
ascensión a Pena Trevinca polo San Xerome o 21 marzo 2011
O San Xerome,
representado por 17 persoas (usuarios, voluntarios, familias) acada a cima
de Galicia o 21 de marzo de 2011, coa colaboración do Concello de Tomiño.
Eran sobre ás 12:30h
da mañá cando o grupo chegou ó punto mais alto de Galicia (…e de Zamora)
logo de camiñar 4 horas e media.
Todo empezaba o día
anterior, venres, cando as 15:00h saimos en dirección a Vilanova (A Veiga) a
onde chegamos pouco antes das 19:00h. Alí instalámonos e aínda tivemos tempo
de facer unha pequena visita a esta aldea de montaña situada a 1.230m antes
da cea, que sería ás 21:00h.
Despois de cear a
conversa distendida levounos a facer pronósticos sobre cantos de nós
seríamos quen de chegar o cume, mentres Cholo, o dono do Trisquel, nos
recordaba “se chegades, ben, e se non chegades, ben tamén, disfrutade do
camiño”. Pouco despois da medianoite xa estabamos todos no refuxio metidos
no saco de dormir.
Ás 06:30h do día 21
comeza o movemento no refuxio, levantámonos, preparamos a mochila e
dispómonos a desaiunar. Comezamos a andar, son as 08:00h.
A primeira parte da
ruta consta da subida ata o Maluro (1.934m) a onde chegamos sobre as 10:00h
e facemos a primeira parada, bebemos e comemos algo mentras contemplamos,
dende este punto, practicamente todo o recorrido que nos queda, con Pena
Trevinca ó fondo. Parece perto pero aínda queda que camiñar…
Despois ben o Crestón
de Lombo Rencín onde tamén nos detemos para admirar a beleza do Foxo Castaño
e a imponente parece NW de Pena Negra. Levamos 4 horas camiñando, o noso
obxectivo case se toca coa man..
As gañas de chegar e a
proximidade do cume fixo que o grupo se estirase, os primeiros chegan rápido
o e ás 12:30h xa estábamos todos disfrutando da panorámica que ofrece esta
cima sobre as bisbarras Cabrera, Sanabria e Valdeorras, dispostos a xantar
no teito da nación de Breogán, alí onde Galicia está mais perto do ceo. O
descenso foi máis rápido, pero en total nada máis nin nada menos que
8 horiñas de andaina!
O desexo e a ilusión
por conseguir este reto e o traballo en equipo foron as claves para
conseguir o noso propósito. Disfrutamos dunha xornada de deporte e natureza
nun marco incomparable.
|
